عجیب نیست که بعضیها فکر میکنن میتونن با چند جملهی کوتاه، زندگی بقیه رو قضاوت کنن. چون قضاوت کردن همیشه سادهتر از فهمیدنه. فهمیدن نیاز به فکر داره، به دیدن، به قبول اینکه همهی آدمها شبیه هم زندگی نمیکنن.
بلوغ فقط به سن یا ظاهر اتفاقها نیست؛ به اینه که آدم بدونه هر رابطه، هر انتخاب و هر مسیر، داستان مخصوص خودش رو داره. وقتی چیزی رو از نزدیک نمیشناسی، عاقلانهترین کار سکوت کردنه، نه تیکه انداختن. این فقط یه یادآوریه: احترام، قبل از هر قضاوتی، نشونهی شعوره.